( 40 ) حدّث قوم فى مجلس الاوزاعىّ ، و معهم اعرابىّ من بنى عليم لا يتكلّم ، فقالوا له : به حق ما سمّيتم « خرس العرب « 1 » » . فقال : انّ حظّ المرء فى اذنه ، و حظّ غيره فى لسانه « 2 » . ترجمه : گروهى در مجلس اوزاعى سخن ميگفتند ، و اعرابى از قبيله بنى عليم در ميان ايشان بود هيچ سخن نميگفت ، گفتند : به حق « 3 » شما را « گنگان عرب » گفتند . آن اعرابى گفت حظ مردم در گوش اوست ، و حظ غير او در زبان . و حكما خود همين معنى گفته‌اند . ( 41 ) اقوى النّاس من غلب الهوى و قدر [ على ] السّكوت . ترجمه : قوىترين مردمان كسى بود كه بر هواى نفس غلبه كند ، و بر خاموشى قادر بود . ( 42 ) ينبغى للعاقل ان يفرح بما لم ينطق به من الخطاء مثل فرحه بما لم يسكت عنه من الصّواب . ترجمه : عاقل مىبايد كه بسخنى كه خطا نگفته باشد ، هم چندان شادى كند كه بسخن صواب كه گفته باشد . ( 43 ) لسان المرء من « 4 » خدم الفؤاد . ترجمه : زبان مرد از خادمان دل است . و يا ربّ السنة كالسّيو * ف تقطع اعناق اصحابها و كم دهى المرء من نفسه * فلا توكلنّ بانيابها

--> ( 1 ) - اصل : خرسوا الغرب . ( 2 ) - الحكمة الخالدة ص 139 . ( 3 ) - اصل : بسخن . ( 4 ) - اصل : فى